Sevgililer,

           Bir ruhun, O’nunla birlik şuuruna nasıl vardığı asla mühim değildir; mühim olan, onun bu şuura, bu uyanıklığa varmasıdır. Bu zaman, birçok varlığın (ruhun), uykularından uyanmaya ve ışığı görmeye başladıkları zamandır. Bu aheste ve nazik bir oluşumdur. Kelebeğin kozasından çıkışı nazik bir iştir, civcivin, onu kapalı tutan kabuğu çatlatışı ince ve nazik bir harekettir. Tohumun, dış kabuğunu atması ve toprağın karanlığından muhteşem ışığa çıkması nazik ve yumuşak bir hareketle olur. Bu zamanda birçok ruhlar karanlıktan çıkarak ışığa giriyorlar. Ve bu vetire bu çağda meydana geldiği içindir ki, büyük kargaşalık, yılgınlık ve şaşkınlık manzaraları görülüyor.

           Ruhlar karanlıkta bulunurlarken çok yalnızdırlar. Mesela, bir paket dolusu tohum ektiğinizi düşünün. Her tohum, filizlenmesi ve büyümeye başlaması için gerekli vakit gelinceye kadar toprak altında tek başına yatar. Toprağın üstü... devam